Rozdział 1

Rok później
Ludmiła

Moja siostra niedawno urodziła. Jej córeczka jest przesłodka! Aktualnie mieszka u naszego ojca. Ja za to mieszkam z moim mężem. Wspólnie postanowiliśmy, iż zostawię sobie swoje nazwisko, a dodam do niego jego. Czyli nazywam się Ludmiła Castillo-Cauviglia. Mój mąż teraz siedzi u swojej siostry, a ja maluje sobie paznokcie. Nagle, słyszę dzwonek do drzwi. Powolnie wstaje z kanapy i podchodzę do dużych, dębowych wrót. Gdy je otwieram, widzę Leóna. 

- Co ty tu robisz? - Pytam zdenerwowana, mojego byłego szwagra.

- Przyszedłem pogadać. - Odpiera. Otwieram mu szerzej drzwi, a on wchodzi do naszego mieszkania, a po chwili siedzi już na kanapie. Robi dokładnie to, co on. Następuje niezręczna cisza. Przerywam ją, głośno ziewając. Chłopak zaczyna.

- Przyszedłem tu po to, by dowiedzieć się co z Violettą. 

- A co cię to? - Mówię z niechęcią. 

- Myślisz, że jej nie kocham? Myślisz, że nie zabolał mnie nasz rozwód? 

- A myślisz, że ją nie? Zdradziłeś ją, gdy ta była w stanie błogosławionym! - Wybucham, i przypadkiem wygaduję tajemnicę siostry.

- Viola była w ciąży?!  - Chłopak jest bardzo zdziwiony.

- Tak była! I przez Ciebie prawie poroniła! - Wyżywam się nad nim.

- Czyli jestem ojcem? - Pyta radosny.

- Tak jesteś, idioto! - Krzyczę. - A jeśli chcesz się zobaczyć z małą.. - zaczynam, lecz mi przerywa.

- Jak ma na imię? 

- Julie. - Odpowiadam. - Ale nie o tym! Jeśli chcesz się z nią widzieć,  mogę zorganizować pewien podstęp, aczkolwiek nie wiem czy mi się uda.

- Uda Ci się! Wierzę w Ciebie! - Mówi, a ja się uśmiecham. Rozmawiamy jeszcze przez kilka minut, lecz później szatyn musi wyjść. Żegnamy się miło, a go już po 2 minutach nie ma. Zostaje sama, i kończę wcześniej przerwaną czynność.

W tym samym czasie

Naty

- Tu jest pięknie! - Mówię, gdy razem z moim mężem, dojeżdżamy do miejsca naszego pobytu podczas Miesiąca Miodowego. Tak, zgadza się. Ja i Maxi utwierdziliśmy swoją miłość przedwczoraj. Jestem taka szczęśliwa!

- Cieszę się, że Ci się podoba. Idziemy na recepcję? - Pyta.

- Si. - Odpowiadam.

- Te quiero. - Powiada.

- Me too. - Podchodzę do neigo i całuje namiętnie. Po chwili podchodzimy na recepcję, gdzie dostajemy klucze, do naszego pokoju.

^^^

ŻAL, ŻAL! Creo xdd Krótki, ale nie miałam weny PRZEZ KILKA DNI. Ale teraz znalazł się czas i wena, i bum!

Rozdział dedykuję trzem, wspaniałym osobom. Gabson Verdas, Patrycja Dominguez :3, Ola a to dla was <3